THINKIN OF 4 YEARS AGO *
ก็ยังรักคนคนหนึ่ง และก็ยังซึ้งกับคนคนนั้น
ซึ่งมันก็เหมือนเดิมทุกประการ ไม่ว่าจะเนิ่นนานซักเท่าไร
ก็ไม่คิดมีคนอื่น ต่อให้ปืนมาจ่อหัวใกล้ๆ
จะยืนจะยันว่ารักเธอจนตาย เป็นคนเดียวที่ได้ใจจากเรา
ถึงไมไ่ด้เป็นคนแรกของเธอ แต่ได้เป็นคนสุดท้ายก็เอา
อย่างน้อยชีวิตนี้ ก็ไม่อายเค้า ที่เรามีคนดีๆคอยห่วงใย
ยังไม่รู้วันข้่างหน้า ว่าจะโลกาภิวัฒน์หรือไม่ ??
แต่ความรักของเราที่ให้เธอไป จะนานเท่าไรก็ยังเหมือนเดิม
เรารู้จักกันมาตั้งแต่เราอยู่ม.3 (ตอนนี้เราก็ขึ้นปี 2)
4 ปี กว่าๆเห็นจะได้เนอะ นานนะเนี่ยยย ..
ก็รู้จักกันได้เพราะ เรารู้จักกับเพื่อนของเค้า
ไปๆ มาๆ ก็ อะนะ ... ตกลงปลงใจ
5555555+
อยากจะบอกว่าตอนนั้น เรามีความสุขมากเลย
ยิ่งนึกถึงคำๆนั้น ตอนนั้นที่เค้าพูดออกมา
ยังจำความรู้สึกนั้นได้อยู่เลย แบบว่าทำอะไรไม่ถูก พูดอะไรไม่ออก
เค้าทำให้เราอยากจะไปโรงเรียนทุกวัน
ถึงไม่อยากจะไปเรียน แต่ก็อยากไปเพื่อจะได้เจอเค้า
พอคิดย้อนไปมันก็คิดถึงนะ วันเวลาดีๆแบบนั้น
ตอนเช้าก็จะเจอเค้า ที่มาสายตลอดกาล
พักกลางวันก็เจอกัน ตอนเย็นก็เจอกันบางวัน
พอเข้าชมรมก็เจอกัน พักเบรคก็เจอกัน
ช่างมีความสุขดีแท้ .. *
แต่พอมาวันนึงมันเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ ทำให้เค้าเปลี่ยนไป
หรือมันจะเกิดจากเรา ก็ไม่รู้เหมือนกัน
จนวันนี้ก็ยังไม่รู้เลย ว่ามันเป็นแบบนั้นเพราะอะไร
แต่ก็รู้สึกดีมากๆเลยนะ กับวันเวลาที่ผ่านมา
ไม่ว่าจะคิดถึงเวลาตอนนั้นกี่ครั้ง
มันก็มีแต่ความสุข
มันก็ทำให้เรายิ้มได้ทุกครั้งที่คิดถึง
ถึงใครจะว่าว่าเราบ้าบอก้เถอะ
จนตอนนี้ก็ยังรู้สึกว่าเค้าเป็นคนที่ดีที่สุดที่เคยเจอ
ถึงตอนนั้นเราจะไม่ค่อยได้พูดกันมากมาย
ถึงตอนนั้นเราจะไม่ค่อยมีเวลาให้กันมากมาย
แต่ความรู้สึกตอนนั้น มันทำให้เรารู้สึกได้ถึงสิ่งดีดีที่มีให้กัน
( เน่าไปปะวะ ? )
รู้มั้ยว่าเวลาเราแบบท้อไรเงี้ย เราก็จะคิดถึงเค้า
มันก็ช่วยได้เยอะนะ 555+
คำพูดของเค้าบางคำ ถึงมันจะดูไม่สำคัญมากมายสำหรับเค้า
หรือเป็นแค่คำพูดผ่านๆไป แต่รู้มั้ยว่าเราเก็บมาคิดนะ
บางคำที่ให้กำลังใจ มันก็ช่วยได้เยอะเลย
บางสิ่งที่เราคิดว่าเป็นไปไม่ได้ มันก็เกิดขึ้นแล้วจากคำพูดไม่กี่คำ
ขอบคุณจริงๆ ถึงเราจะคิดไปเองคนเดียวก็เถอะ ..
ถ้าย้อนเวลาไปได้ .. เราคงจะทำอะไรให้ดีมากกว่านี้
สิ่งดีๆ มันก็คงไม่หายไปจากเรา .. ใช่มั้ย ??
แต่เป็นแบบนี้ก็มีความสุขไปอีกแบบเนอะ ^^
เค้าคิดถึงเทอหวะ *
